Setting

“Reizen? Jongen, ik weet niet eens of ik morgen kan eten.” ~ Hendrik Jaapszoon, boer in dienst van Graaf Indeboom.

De wereld is hard, dat weet iedereen. De bergen zijn koud, de zee is woest, de bossen wemelen van wilde dieren en de dorpen zitten vol bedriegers. Een zoon van een boer wordt zelden meer dan een boer, en zelfs een prins kan makkelijk van zijn voetstuk vallen en in het slijk belanden. Voor de meesten is een dagelijkse warme maaltijd een onvoorstelbare luxe. Maar tussen alle armoede, kou en pijn lopen genoeg gelukszoekers die rond weten te komen, en de wereld met andere ogen durven te zien…

“Ha, spreek me niet over goden! Stemmen die te pas en te onpas praten, maar hoe vaak heb je ze al iets zien dóen?” ~ Thea Kustkind, studente aan de Ivoren Toren.

De wereld is niet bijzonder, dat weet iedereen die niet meer in sprookjes gelooft. De goden laten maar weinig van zich horen, wonderen bestaan niet en de meeste verhalen zijn leugens. De elementen zijn logge krachten die gecontroleerd kunnen worden, en als ze je over weten te nemen is dat je eigen zwakte. Elfen, mensen, dwergen… Uiteindelijk zijn ze allemaal gewoon maar stervelingen. Maar wie durft nu echt met zekerheid te zeggen dat er niemand is met een groter plan?

“Het gaat mis, dat is het enige wat ik weet. Zoals het nu gaat, zal alles uit elkaar vallen…” ~ Professor Doctor Albert Weinar van Saldrad.

De wereld is eindig, dat weet iedereen die zijn oren open houdt. Verhalen over een kist, een lijst, en een apocalyps worden overal gefluistert, maar bijna niemand weet écht hoe het zit. Sommige zeggen dat ze uit een eerdere Cyclus komen, een wereld vóór deze wereld. Maar wat is de werkelijke waarheid?

“Waarheid? Oh, mijn kind, je hebt geen flauw benul…” ~ Bargen, priester uit Buddoun’s Groeve

De wereld van Omen is een wereld vol van verhalen, en iedereen die taveernes, kampvuren of handelskaravanen heeft bezocht krijgt er veel mee. Op deze pagina vind je een overzicht van de kennis die je uit dat soort verhalen kan halen. Bepaal zelf maar wat je weet, en wat je niet weet. Maar onthoud vooral: De wereld van Omen is een mix van waarheid en leugens, van kennis en gerucht, van overdrijven en wegmoffelen. En dat telt net zo goed voor alles wat hier geschreven staat…

Omen logo

Wereld

De wereld is groot, en niemand weet precies hoe groot. Het einde is nog nooit gevonden, al zijn er ontelbare avonturiers ver het onbekende in gegaan. De meeste kwamen nooit meer terug, andere vertellen wilde verhalen over onbekende volkeren, tropische continenten en steden van goud. Maar ja, wat moet de gemiddelde sterveling nou met dat soort verhalen? Je mag blij zijn als je ooit een echte stad ziet, laat staan dat je de grenzen van een land kan opzoeken. En dus hangt iedereen aan de lippen van reizigers en bards, die hun gretig publiek uitgebreide verhalen vertellen over de vele landen op de kaart. De versplinterde landen van de mensen, het zwaar gehavende rijk van de elfen, de dwergen die in twee volken gesplitst zijn, en de wilde landen waar van alles en nog iets leeft, het zijn allemaal bronnen van verhalen. En natuurlijk gaan diep in de nacht ook de verhalen over de meermensen, die diep in het zoete water leven, over de geesten die nog steeds in de verlaten graafwerken van de gevluchte dwergen ronddwalen, en over de kwaadaardige magiërs die in een enorme toren middenin een nog grotere krater leven. Maar ja, diep in de nacht kan je de verhalen maar beter niet te serieus nemen.

Het Keizerrijk Laoghairnon
De meeste mensen zijn het er over eens dat het Keizerrijk Laoghairnon de oudste van de bestaande landen is. Natuurlijk zijn de dwergen en elfen het daar niet mee eens, maar dat kan de inwoners van het Keizerrijk weinig schelen.

Ooit was het Keizerrijk gigantisch, en strekte de grenzen zich van de zee tot ver in de Weylin Woods, en van Holger’s Reach  tot Oakville Forest. In de hoogtijdagen dat Keizer David Laoghairn reageerde wapperde de geel-zwarte vlaggen overal vol trots, maar na zijn dood viel het rijk snel uit een, en zijn kleindochter, Keizerin Rachel Safira, regeert nu nog maar 3 van de 8 oorspronkelijke Hertogdommen.

De Keizerin is streng, maar rechtvaardig, en ze stuurt haar adel met stevige hand aan. Onlangs nog wist ze een grote invasie van de door haar volk zo gehate Elfen hard neer te slaan, en haar geliefdheid bij het volk groeit. Velen hopen dat het Keizerrijk weer zal gaan groeien, en dat zij een waardig opvolger van haar grootvader zal zijn. Maar er gaan ook minder leuke geruchten over baden vol bloed in haar paleis in Torquil…

Wil je meer weten over het Keizerrijk Laoghairnon? Klik dan hier.

De Vrije Hertogdommen
Toen Keizer David stierf, zagen Hertog Gresham zijn kans, en verklaarde zichzelf een Vrije Hertog, onafhankelijk van het Keizerrijk. De net gekroonde jonge Keizer toonde zich zwak, en reageerde halfhartig. Zijn kleine invasieleger werd van de kaart geveegd, en er volgde geen nieuwe wraakacties. En dus zagen ook vier andere Hertogen hun kans, en verklaarde zichzelf Vrij.

Sindsdien regeren de vijf Vrije Hertogen hun Hertogdommen als ongekroonde koningen, zonder iemand boven zich aan wie ze zich moeten verantwoorden. Soms werken ze samen, soms werken ze elkaar tegen, maar over één ding lijken ze het eens te zijn: Vrijwillige terugkeer naar het Keizerrijk zit er niet in.

Elk Vrij Hertogdom is vernoemd naar de stad of burcht waar de Hertog huist: Amsdan, Daralis, Esgard, Gresham en Vaelvilla. Deze steden zijn opgebloeid nu er geen belastingen meer aan het Keizerrijk betaald moet worden, maar op het platteland lijkt dat minder het geval… De gemiddelde boer merkt er weinig van of hij onderdaan van een Keizer of een Hertog is. Hij merkt hooguit dat er meer of minder bandieten in de buurt zijn.

Wil je meer weten over de Vrije Hertogdommen? Klik dan hier.

De Stadstaten
Ooit waren de stadstaten onderdeel van Hertogdom The Fingers, één van de overgebleven Hertogdommen van het Keizerrijk. Maar geïnspireerd door de Vrije Hertogen, en met de bijzondere specialisaties van hun steden als kracht om de afgenomen macht van het Keizerrijk te weerstaan, splitsen ook zij af van het keizerrijk, als drie kersverse Stadstaten.

In Benice regeert sindsdien een Handelsprins. Generaties van Prinsen hebben de traditionele handelsstad tot economisch bastion gemaakt. De dwergen in Holger’s Hold willen met niemand anders handelen, en handelsschepen uit exotische oorden meren regelmatig aan in de haven van Benice. Maar de schepen van de vuurvikingen zijn sterk op zee, en de huidige prins lijkt niet in staat hen te verslaan.

In de Ivoren Toren regeren de Meesters van de School van Magie, geleid door een Grootmeester. Er wordt gezegd dat iedere magiesoort hier geleerd kan worden, en dat niemand de lessen van magie beter kent dan de magiers die in de Toren gestudeerd hebben. Maar priesters worden hier met een scheef oog aangekeken, en tempels zijn uit den boze, en dat zorgt dat de Ivoren Toren meer vijanden heeft dan de inwoners toe willen geven.

In Saldrad is niets belangrijker dan intelligentie. Uitvinders, alchemisten en studenten laten zich leiden door de slimste onder hen, meestal een Professor. De muren van de stad zijn een technologisch wonder, en de mechanica die in deze stad gevonden wordt is nergens anders terug te vinden. Voor kennis over van alles ben je in Saldrad aan het goede adres, maar van politiek lijken ze niet veel op te hebben.

Wil je meer weten over de Stadstaten? Klik dan hier.

Het Elfenrijk
Toen het Keizerrijk uit elkaar viel, zagen ook de onderdrukte elfen hun kans. Na jaren van armoede in de sloppenwijken van het Keizerrijk bleken ze georganiseerd genoeg om binnen zeer korte tijd in grote getalen te vertrekken. Onder leiding van Ylyndar trokken ze naar het Noord-Oosten, waar hun oude steden lagen, en begonnen hun eeuwenoude beschaving opnieuw op te bouwen.

Al snel ontstond de splitsing tussen de Hoog-elfen in de steden en de Woud-elfen daarbuiten. In het Rijk wonen voornamelijk Hoog-elfen, die trots zijn op hun hoogstaande cultuur, vol schoonheid, properheid en vooral blijvendheid. Hun steden lagen er lange tijd piekfijn bij, het toonbeeld van de hogere cultuur. Maar recentelijk schijnt het rijk grote problemen gehad te hebben met een gekte die door de steden trok, waar veel schade is geleden…

Wil je meer weten over het elfenrijk? Klik dan hier.

Het Rijk van de Bergdwergen
Toen de dwergen vertrokken uit Orothan’s spine, kwam de Holger clan uiteindelijk terecht in de bergen ten oosten van the Fields of Gold, om hun oude leven weer op te bouwen. Afgezonderd van alle anderen bouwden ze ondergronds enorme tunnels en hallen, en diepte hun mijnschachten steeds verder uit. Geleid door de oudste van iedere Haard worden de dwergen steeds rijker, en de paar Benicianen die met ze mogen handelen profiteren mee.

Wil je meer weten over de dwergen? Klik dan hier.

Wil je meer weten over het Rijk van de Bergdwergen? Klik dan hier.

De Domeinen van de Heuveldwergen
Waar de Holger clan naar het oosten vertrok, is clan Murdaral naar het westen getrokken, en in de heuvels gaan wonen. Ze leven daar volledig anders dan ze in de bergen deden: Niet in families maar in competitieve Gildes. Ook beoefenen ze nu veel meer ambachten dan hun voorouders. De mooiste en beste handgemaakte items komen van de heuveldwergen, en de handel tiert hier welig.

Wil je meer weten over de dwergen? Klik dan hier.

Wil je meer weten over het Domein van de Heuveldwergen? Klik dan hier.

De Wilde Landen
Buiten alle grenzen ligt nog veel meer land, waar geen keizers, hertogen, professoren of raden de wet bepalen. Het is grotendeels niemandsland, en dus heeft niemand het ooit een naam gegeven, maar het staat bekend als de Wilde Landen. Hier wonen kleine stammen van mensen en elfen, en vast nog andere wezens, vaak enigszins primitief, geadviseerd door priesters en sjamanen. Er lopen wilde dieren die nergens anders te vinden zijn. En een heel eind de Landenin is één prachtige grote stad te vinden, waar een eeuwenoude heerser onverstoorbaar op zijn troon zit.

Wil je meer weten over de Wilde Landen? Klik dan hier.

De Vuureilanden
Verreweg de meeste wezens leven op het vasteland. Een groot deel van hen is bang voor de zee, het eindeloze open water dat een eeuwige honger naar stervelingen lijkt te hebben. Maar voor de kust van het Keizerrijk liggen de Vuureilanden, waar de Vuurvikingen leven. Zij kennen geen angst, en al helemaal niet voor basale dingen als de zee, of een vulkaan. Nee, zij aanbidden die ruwe natuurkrachten juist, en weten precies hoe ze er mee om moeten gaan.

De Vuurvikingen varen de hele zee over, en zijn de angst van vele handelaren, want hun schepen plunderen er naar hartelust op los. Ze handelen eigenlijk alleen met de Ivoren Toren, waar de inwoners de voorliefde voor elementaire krachten delen. Omdat de Vuurvikingen dus voornamelijk gevreesd zijn, is er maar weinig bekend over hen. De geruchten gaan over verschillende stammen, die eeuwig met elkaar concurreren voor de beste plekken op het grote, vulkanische eiland. De kleinere eilandjes er om heen willen tenslotte nog wel eens onverwacht het water in zakken…

Het dorp
Het dorp kent vele namen. Ooit heette het Outpost 49, toen El Viego, nu schijnt het opeens Esperanza te heten. Volgens sommigen is het een buitenpost van het Keizerrijk, in Hertogdom Brenna en Graafschap Indeboom. Volgens anderen is het een nieuw dorpje van het Vrije Hertogdom Vaelvilla, waar het in Comté Miadora zou liggen. De grenslijn in de buurt van dit dorp lijkt soms met het seizoen te veranderen. Maar hoe de grens ook loopt: Het dorp ligt in de buurt van een veel bereisde weg, en het is een komen en gaan van reizigers.

Het is een dorp met een lange geschiedenis, waar geruchten gaan over een oorsprong van vele ondoden, een poort naar de hel, een krachtbron voor de Goden, inwoners uit een ver verleden en nog veel meer. Recent hebben onderzoekers in ieder geval diepe gangen onder het dorp gevonden, vol tekenen van een oude beschaving, en er wordt gefluistert dat de krachten van die verloren samenleving het dorp ‘anders’ maken dan al die andere dorpjes in de buurt.

Reizigers van over de hele wereld komen hier naar toe, met net zo verschillende redenen daartoe als achtergronden en geschiedenissen. In groepjes of alleen zijn ze in het dorp komen wonen… Maar er gaat maar zeldzaam iemand weg. Wil jij meer weten over dit dorp? Kom het meemaken tijdens de volgende Omen!

Omen logo

Goden

Waar je ook komt in deze wereld, de goden worden er gekend. Niet iedereen aanbidt ze, zelfs niet iedereen gelooft in ze, maar hun namen worden overal gehoord, en de meeste steden hebben tempels naar meerdere goden. Gelovigen zeggen de stemmen van de goden te horen aan de altaren, priesters zeggen dat ze hun god gezien hebben in visioenen of zelfs in levende lijve. Sommigen zeggen dat de goden samen hoog op een berg wonen, anderen zeggen dat de goden overal te vinden zijn, weer anderen vertellen dat een god leeft in zijn volgelingen. Het maakt niet uit wat je gelooft, naar wie je bid of waar je reist, één ding valt niet te ontkennen: De goden hebben invloed op de wereld, en hun priesters hebben toegang tot krachten die angstaanjagend kunnen zijn.

De Goden van Omen zijn hieronder weergeven. Klik op de plaatjes om meer informatie over een God te lezen.

Angharad
Angharad
Godin van de Dood

Doran
Doran
God van Eer en Wraak

Driscoll
Driscoll
God van Kennis en Wijsheid

Haldor
Haldor
God van Orde, Rechtvaardigheid en Biecht

Kalithé
Kalithé
God van Eeuwig Leven

Het Kind
Het Kind
God van Verzet, Ambitie en Vrijheid

Moira
Moira
Godin van Vrede en Genezing

Rystill
Rystill
Godin van Natuur, Jacht en Balans

shivaun
Shivaun, God van Oorlog, Strijd en Opoffering

Tristeza
Tristeza
Godin van Liefde, Beloftes en Zonden

Trovat
Trovat
God van Reizen, Handel en Geluk

Waakster
De Waakster
Godin van Zienerij, Waarheid en Geheimen
Omen logo

Rassen

Mensen

Mensen

Het ras der mensen is het jongste ras dat de mooie wereld bewandeld. Het is tevens een van de kortst levenden; een mens wordt gemiddeld zo’n 80 jaar als deze geen oorlog heeft gezien. De mens heeft echter nu al een sterke stempel gedrukt op de toekomst die nog moet komen, en in grote delen van de wereld zijn ze bij verre uit het meest talrijk.

De verhalen van de hoog-elven vertellen dat de eerste mensen uit het noordoosten komen, van ver voorbij de horizon, als een vloek die het einde der tijden inluidt. Het keizerrijk stelt echter dat de mensen er altijd al waren, en dat zij de verlossing brengen uit de donkere tijden. Wie zal het zeggen? Één ding is duidelijk: De mensen gaan niet meer zomaar weg.

Het mensenras is zo divers als er leven is in een bos, en er zijn diverse scheidingen aan te brengen. Je kan de mensen opdelen in binnenlanders en riviervolk. Ze kunnen verdeeld worden door de heersers die ze volgen, zoals een Keizerin of Vrije Hertog, maar anderen leven in vrije stammen ver van zulke heersers af. Voor andere rassen lijken dit vaak triviale verschillen, maar de gemiddelde mens raakt aardig gepikeerd als je hem voor een lid van een andere groep aanziet. En is het niet dezelfde met berg- en heuveldwergen, of woud- en hoogelven? De fysieke verschillen tussen mensen mogen dan kleiner zijn, het is waarschijnlijk slechts een kwestie van tijd voordat een riviervolker er totaal anders uit ziet dan een binnenlander.

In sommige dingen lijken alle mensen wél op elkaar. Het is een eigenwijs ras, met een sterke eigen wil, waar continue verandering doodsnormaal is. Onder mensen zijn geen twee dagen hetzelfde, en is geen enkele heerser écht zeker van zijn macht. Zelfs geloof is voor de meeste mensen minder belangrijk dan dat een priester eigenlijk zou willen toegeven. De naam van de goden zal nooit licht gebruikt worden, maar devoot elke dag een gebed opzeggen blijkt een zware opgave.

Wil je meer weten over de verschillen tussen binnenlanders en riviervolk? Klik dan hier.

Wil je meer weten over de verschillen tussen mensen uit het Keizerrijk, de Vrije Hertogdommen en de Stadsstaten? Klik dan hier.

Wil je meer weten over de vrije stammen buiten landsgrenzen? Klik dan hier.

Elven

Een elf in een mensenstad als Torquil kan rustig rondlopen. Met een kap op, zal hij vaak amper herkend worden. Toch zijn de elven volledig anders dan de mensen. Niet alleen leven ze bijna twee keer zo lang, ook hun blik op de wereld is simpelweg anders. Al zolang de elven over de wereld rondlopen, lijken ze dichter op de Magie te staan dan andere rassen. Misschien is het slechts omdat ze al langer op de wereld rondlopen, maar ze lijken zich minder bezig te houden met de veranderingen van de wereld, en meer met haar continuiteit. Elven kijken naar de lange weg, en proberen veelal verandering te voorkomen, koste wat het kost.

Ooit waren de elven slechts één volk. Waar de verdeling van de elvenvolken precies vandaan komt kan niemand met zekerheid zeggen, maar in de paar boeken die zijn overgebleven over die tijd staat één mythe vooraan.

Aldur en Araima waren broeder en zus in een invloedrijke elven familie toen de wereld nog jong was. Aldur was gefascineerd door magie en zijn vele uitingen, en spendeerde zijn dagen met het onderzoeken van alle verschillende vormen van magie. Araima was geïnteresseerd in de natuur om haar heen en verzorgde de grote tuinen van de gronden van hun familie. In haar omzwervingen in deze tuinen begon zij een verhouding op te bouwen met Rystill, en leerde van haar hoe zij de natuur kon helpen en de natuur haar.

Aldur trachtte ondertussen in zijn ivoren toren de esoterische mysteriën van de wereld ontrafelde. Hij besloot dat een uitbreiding van het de invloed van de elven hoog nodig was, omdat zijn kennis nu beperkt werd door de grenzen van het rijk. Een oorlog met de Beastmen en de creaturen van het woud zou de makkelijkste manier zijn om dit te bereiken. Hij maande zijn contacten tot oorlog en al snel werden de eerste stukken bos vrij gemaakt voor uitbreiding van het ontpoppende elven-rijk.

Araima had in eerste instantie deze misstap niet door, maar toen zij deze aanschouwde confronteerde zij Aldur in zijn toren. Niemand weet exact wat daar gebeurd of gezegd is… Maar na de confrontatie trokken de volgelingen van Araima de bossen in, zwerend dat zij de schade die hun volk had aangericht recht zouden zetten, en dat zij de bossen zouden bewaken tegen Aldur en de zijne.

Nog altijd, vele eeuwen later, zijn in het elvenrijk zij die het dichts in lijn bij Aldur staan erg belangrijk, en nog altijd fluisteren de bossen over Araima’s kinderen.

Wil je meer weten over de hoog-elven, het volk van Aldur? Klik dan hier.

Wil je meer weten over de woud-elven, de kinderen van Araima? Klik dan hier.

Dwergen

De dwergen zelf zijn er van overtuigd dat er niemand langer in deze contreien rondloopt dan zij. De elven zweren erbij dat ze in de begindagen van hun rijk geen dwerg gezien hebben, maar daar hebben de dwergen een simpele verklaring voor: Ze zaten ondergronds, een plek waar de elven niet komen. Daar, onder de grond, bouwden ze al eeuwen aan hun rijk en hun rijkdom. Dwergen zijn harde werkers, doorzetters die niet van stoppen weten als ze een doel voor ogen hebben, en met een eindeloos geduld om dat doel te behalen. Ze geven niet veel om de grote mysteriën van de magie, en aanbidden de Goden veelal met hetzelfde doel als alles in hun leven: Het zijn hulpmiddelen om de voortzetting van hun rijkdom, hun familielijn, hun ambacht of iets anders te bereiken. Weinig is gratis bij de dwergen: Alles heeft een waarde, en ruilen is altijd de basis.

Ooit woonden de dwergen in Orothan’s Spine. De bergen waren rijk aan goud, ijzer en andere delfstoffen. De dwergen kenden voorspoed en leefden in vele clans, tot eeuwen geleden de monsters van de nacht kwamen. Binnen enkele decennia was de dwergen bevolking flink uitgedund en waren alleen de clans Holger en Murdaral nog over. De twee clans besloten hun thuis te verlaten en op zoek te gaan naar een nieuwe plaats om te wonen.

Na een exodus van maanden, kwamen de dwergen aan bij de Hazed Mountains. Ze stuurden verkenners de dikke mist in, maar de enkeling die terugkwam, was compleet in de war. De Murdaral dwergen zagen dit als een teken: de dwergen moesten de bergen voorgoed vaarwel zeggen en een toekomst boven de grond gaan zoeken. Dit vonden de Holger dwergen een verloochening van hun oorsprong. Zij besloten de bergen ten oosten van de Fields of Gold op te zoeken, terwijl de Murdaral dwergen naar het westen trokken.

Wil je meer weten over de gebergte-dwergen, de afstammelingen van de Holger clan? Klik dan hier.

Wil je meer weten over de heuvel-dwergen, de afstammelingen van de Murdaral clan? Klik dan hier.

Andere rassen

De mensen, elven en dwergen zijn bij verre na het meest talrijk, in de bekende gebieden. Maar er zijn er zeker meer. Er is vrij weinig bekend over deze rassen, hierdoor heeft de gemiddelde van de bevolking geen kennis van deze wezens of zelfs nooit gezien. Hun namen komen het meest voor in sprookjes en fabelen, om kinderen te verwonderen of angst aan te jagen.

Sedruni
Dit volk wordt ook wel het meervolk genoemd. De sprookjes vertellen dat ze leven in diepe wateren, en slechts heel zeldzaam het vaste land opzoeken. In sommige verhalen zijn het geesten, in anderen vissen die soms de vorm van een mensachtige aannemen, maar meestal zijn het geschubde mensachtigen, die het eeuwige leven genieten in het water, maar altijd onfortuin vinden als ze op land stappen. Een Sedruni ontmoeten is een kans om eindeloze kennis te vergaren, want de diepste wateren herbergen grote geheimen.

Beastmen
Menig kind heeft nachtmerries gehad over de wezens waarin de wildheid van dieren en de moordzuchtigheid van mensen is gecombineerd, die uit de diepste wouden komen om hem uit het bed te lichten. Wetenschappers maken het een minder spannend verhaal, en spreken slechts over een vervallen tak van het mensenras, die veel intelligentie en beschaving hebben ingeruild voor een terugkeer naar de oude, wilde paden. Één ding is duidelijk: Beastmen zijn gevaarlijk, en er valt niet mee te praten. Het is maar beter om ze niet kwaad te maken.

Goblin
Niemand kan zeggen een goblin gekend te hebben. Zelfs in de sprookjes zijn het wezens die vluchtig langskomen, hun neus in zaken steken waar ze niets mee te maken hebben, en dan weer verdwijnen. Ze lijken alles grappig te vinden, en totaal geen gezamelijk doel voor ogen te hebben. In vrijwel elk sprookje of legende vind je er wel één; elk verhaal heeft tenslotte een grappig, onhandig, humoristisch personage nodig.

Gnomes
De elven lijken er meer van te weten dan anderen: De gnomes die ooit in hun contreien leefden. Knutselaars, die méér technische kennis hadden dan de wetenschappers in Saldrad. Maar al mensenlevens lang is er geen gnome gezien, en de meeste mensen twijfelen of ze ooit écht bestaan hebben.

Speelbare rassen

Iedere speler op Omen kan een mens, dwerg of elf spelen. Hiervoor is geen verder overleg nodig. Wel kan je eventueel bij de spelleiding specifieke vragen stellen, om kennis te krijgen die iemand van dat ras zou hebben.

Goblins en gnomes zijn in geen enkel geval speelbaar. Ook achtergronden met dergelijke wezens erin worden in principe afgekeurd.

Andere rassen, ook anders dan hier genoemd, kunnen alleen gespeeld worden in overleg met de spelleiding. Je kan een idee aan ze voorleggen, en dan kan er in overleg gekeken worden wat er mogelijk is. Houdt er wel rekening mee dat we de voorkeur hebben bij de ‘standaard’ rassen.

Omen logo

Magie

Het is overal, maar niemand kan het echt aanwijzen. Het is de kracht achter alles, maar laat zich makkelijk de wil opleggen door stervelingen. Het komt in vele soorten, maar de geleerden die hun leven er aan wijden zeggen vaak dat het uiteindelijk allemaal hetzelfde is. Magie.

De wereld van Omen is vol met magie, maar niemand weet precies wat het is. Magiërs kunnen krachten gebruiken, maar ook zij weten niet waar die kracht vandaan komt. Veel geleerden hebben hun hele leven in het teken gezet om de raadselen van magische aard te kunnen ontsluieren. De meeste geleerden verdwijnen in de geschiedenis, maar die enkeling die het haalt stijgt tot gigantische hoogtes. De prijs voor het gebruik van magie is vaak hoog. Niet alleen omdat het gewone volk vaak angstig is voor magie, maar ook omdat sommige geheimen niet ontdekt mogen worden.

Er is een indeling te maken in drie categorieën van magie, waar de meeste stervelingen het over eens zijn. Geleerden blijven er eeuwig over kibbelen, en de gemiddelde boer heeft er nog nooit van gehoord, maar iemand die zich er kort in verdiept, hoort over de elementaire, spirituele en occulte vormen van magie.

Elementaire Magie

Aarde. Vuur. Mist. De kracht van de drie elementen is sterk en onbuigzaam, en samen vormen ze de bouwstenen voor de gehele wereld. Magiërs lijken een onuitputtelijke bron van kracht uit de elementen te kunnen halen en de elementen vragen nooit iets terug. De kracht van een elementair magiër is alleen begrensd door wat het eigen lichaam en geest aan kan. De elementen zijn willoos, de sturing die ze geven slechts bepaald door de inherente eigenschappen van het element zelf. Dé machtigste Meesters van de Ivoren Toren zeggen zelfs die sturing te kunnen onderdrukken.

Wil je weten wat stervelingen denken over aardemagie? Klik dan hier.

Wil je weten wat stervelingen denken over vuurmagie? Klik dan hier.

Wil je weten wat stervelingen denken over mistmagie? Klik dan hier.

Spirituele Magie

 

Het Gift van de Goden, Priestermagie, Gebedsmagie, Goddelijke magie: Allemaal namen voor hetzelfde. Een ware priester of devoot volgeling kan de krachten van haar god aanroepen, om te handelen in diens naam. Maar de kracht van de goden is niet gratis: Iedere god heeft zijn eigen verwachting van haar volgelingen, en die niet nakomen kan een snel einde maken aan alle verworven macht. Aan de andere kant geven de goden grootste giften aan de volgelingen die hun het meest naar het hart liggen, en zulke giften kunnen levens redden… of vernietigen.

Wil je weten wat stervelingen denken over spirituele magie? Klik dan hier.

Wil je meer weten over de goden? Klik dan hier.

Occulte Magie

Er zijn vele soorten magie die niets te maken hebben met elementen of goden, en de gemiddelde geleerde noemt deze soorten magie ‘occult’. Het is een verzamelnaam voor iets waar je eigenlijk niet zoveel over weet, waar een verbod op ligt, of waar grote vooroordelen over bestaan. Het zijn vaak gevaarlijke gebieden om je in te verdiepen, want als je niet precies weet waar de kracht die je gebruikt vandaan komt, hoe kan je dan weten wat voor prijs je zult betalen? Bovendien, het is niet eens helemaal duidelijk welke soorten occulte magie er bestaan… Er wordt gepraat over rituologie, necromantie, magie der schaduwen, eclipsemagie, het Woord van de Barden, druïdisme, zienerij… Maar er zijn er ongetwijfeld meer.

Wil je weten wat stervelingen denken over rituologie? Klik dan hier.

Wil je weten wat stervelingen denken over necromantie? Klik dan hier.

Wil je weten wat stervelingen denken over schaduw-magie? Klik dan hier.

Wil je weten wat stervelingen denken over eclipse-magie? Klik dan hier.

Wil je weten wat stervelingen denken over de magie van barden? Klik dan hier.

Wil je weten wat stervelingen denken over druïdisme? Klik dan hier.

Wil je weten wat stervelingen denken over zienerij? Klik dan hier.

Omen logo

Geschiedenis

De totale geschiedenis van deze wereld is niet in enkele boeken te vatten. Bibliotheken zijn er over vol geschreven, en over weinig dingen zijn de geschiedschrijvers het écht eens. Zelfs elementaire feiten, zoals de leeftijd van de wereld, worden betwist, want de jaartelling die de stervelingen gebruiken zou er honderden jaren naast kunnen zitten.

Toch zijn er wel dingen die, in ieder geval in grote lijnen, in alle geschiedenisboeken hetzelfde zijn. Neem, bijvoorbeeld, de indeling van de geschiedenis in perioden. Bijna alle geschiedschrijvers houden dezelfde tijden aan: Tot ruwweg het jaar 2000 praat men over de Tijd van Verandering, een tijd waar maar weinig over zeker is, maar veel legendes over geschreven en gesproken zijn. De duizend jaar daarna noemt met de Tijd van Verlichting, waarin de stervelingen de Goden ontdekken, en met de hulp van de Goden beginnen te bouwen aan samenlevingen die groter zijn dan dorpjes. Tussen het jaar 3000 en de geboorte van Keizer David de Grote spreekt men over de Tijd van Komen en Gaan, waarin volkeren over de wereld bewegen en nieuwe huizen op zoeken. Met de geboorte van de Keizer in 3831 begint de Tijd van Verovering, die door gaat tot zijn dood in 3925. Dan breekt de Tijd van Versplintering aan. Of die al écht geëindigd is, is nog maar de vraag, maar de meeste geschiedkundigen zeggen dat dit tijdperk eindigde rond 3980. De afgelopen jaren noemen ze dan slechts de Jonge Dagen, een tijdperk dat zijn naam pas in de toekomst zal krijgen.

De Tijd van Verandering

Voordat alles er was waren er alleen de elementen. Veel is hier niet echt over bekend. Er zijn geruchten dat de Dwergen en Elfen toen ook al bestonden, maar er is niks over gevonden in alle jaren onderzoek. Wat we wel weten van vroeger is dat het leeg was en dat er speelruimte was voor de elementen. Of het door deze elementen komt of door de rassen zelf weet niemand, maar ze zijn zich gaan vestigen in het land. De Dwergen huisden zich in de bergen nu genoemd Orothan’s Spine en de Elfen huisden zich in de bossen. De mensen kwamen pas veel later op deze wereld terecht. Naast deze volkeren op de wereld waren er ook andere wezens, er is nog weinig over hen bekend. De vele jaren onderzoek hebben nog niks kunnen vinden wat het ontstaan van deze andere wezens ondersteund. Gelukkig wel over de dwergen, Elfen en mensen. Dit onderzoek kun je vinden in dit onderzoeks geschrift.

Wil je meer weten over het onderzoek van Sulfar naar de Tijd van Verandering, klik dan hier.

De Tijd van Verlichting

De tijd van verlichting wordt getekend door twee belangrijke gebeurtenissen: De openbaring van de goden tot de stervelingen, en het ontdekken van landbouw en als gevolg daarvan het ontstaan van steden en noemenswaardige samenlevingen.

Met het begin van het keizerrijk begon de tijd van verlichting waarin menigmening profeet zijn licht liet schijnen en ons verlichtten over de goden die wij niet konden waarnemen. De goden hebben allen hun profeten gehad, maar één ding lijkt buiten kijf te staan: Toen de mens aankwam in dit land konden zij hun heil vinden in het licht van de lantaarn en schuilen onder de takken van Rystill. Of Rystill aan de basis stond van de landbouw, of dat menselijke handen aan de wieg stonden, is een bron van grote tweestrijd tussen de gelovige en geleerde.

Wil je meer weten over de profeten uit de tijd van verlichting, lees dan hier de onderzoeken van Aymer.

De Tijd van Komen en Gaan

Zoals bijna iedereen weet zitten de dwergen niet meer in Orothan’s Spine en de Elfen niet meer in de bossen waar ze ooit woonden. De mensen zitten tegenwoordig op meer plekken dan dat ze vroeger zaten. Maar waarom gingen ze weg? Is het door te weinig grondstoffen of was er iets anders aan de hand? Als je meer over het verhuizen van de dwergen wilt weten kun je het verhaal lezen van Tyr, de tweede zoon van Huize Kheldrick der Clan Holger. Hier vertelt hij ook wat over de reis die zijn Huis heeft ondergaan tot de nieuwe Gebergte Dwergen-stad Holger’s Hold.

Wil je meer over de reis van Tyr lezen, klik dan hier.

De Tijd van Verovering

In 3846 betrad David de grote de troon, en onder zijn rechtvaardige leiding begon het keizerrijk aan zijn weg naar grootsheid. Onder het bewind groeide het keizerrijk van een grondgebied wat reikte tot Saldrad en begrensd werd door de rivier de Ethlinn: tot een waar rijk. De fields of gold werden als eerst ingelijfd, en hij begon aan een krijgstocht om Esgard en de omliggende landen van weylin woods op te nemen in het keizerrijk. Terwijl deze krijgstocht zijn beloop liep, begonnen de elven aan hun campagne om deze uitbreiding tegen te houden en zo het jonge rijk en jonge vorst in de kiem te smoren. Op dit moment in de geschiedenis was het elfenrijk van Iltharion iets groter dan het keizerrijk, wat de hierop volgende oorlog tussen Keizer David en de lafhartige elven heersers bijzonder spannenddes te glorieus maakte.

Wil je meer weten over de Tijd van Verovering? Lees dan hier de geschriften van Erna Drechslerg.

De Tijd van Versplintering

Na de dood van Keizer David de Grote komt zijn zoon, David de Tweede, aan de macht. De geschiedenis spreekt over hem als Keizer David de Kleine, een zwak man met weinig wilskracht en nog minder talent voor het regeren van een rijk. Al in de eerste dagen van zijn heerschappij is er onrust, en binnen één jaar keren vier van de negen Hertogen zich af van het Keizerrijk. De zwakke reactie van de Keizer versterkt alleen de onrust, en het volk van het Keizerrijk heeft het zwaar. Als het onderdrukte Elfenvolk gebruik maakt van de chaos om de onderdrukking te ontvluchten breekt de periode aan die voor sommigen de Lente van Verloochening en voor anderen de Lente van Verlossing is gaan heten. In één seizoen verliest het Keizerrijk nog twee Hertogdommen, en drie grote steden. Keizer David de Tweede is een gebroken man, en gedurende de rest van zijn leven krijgt het Keizerrijk geen centimeter terug van de verloren gebieden.

Wil je meer weten over de Tijd van Versplintering? Lees hier een excerpt uit ‘Het leven van Keizer David de Kleine’ door Robrecht Aimander.

De Jonge Dagen

Het overgrote deel van de 40e eeuw is voorbij. Waar de eerste helft van deze eeuw inmiddels al bekend staat als de Tijd van Versplintering, is de tweede helft nog te jong om benoemd te worden door geschiedschrijvers, en spreekt men slechts over de recente geschiedenis, of de jonge dagen. Het is de tijd waarin Keizerin Rachel Safira met ijzeren hand het Keizerrijk regeert, en er weer gedroomd wordt over één groot rijk. Het is de tijd waarin de nacht jarenlang door ondoden onveilig werd gemaakt, en waarin een bizarre ziekte tot een burgeroorlog leidde in het Elfenrijk. Het is de tijd waarin plotseling stervelingen verschenen van een andere wereld, een andere tijd, een andere werkelijkheid. En volgens sommigen is het de tijd van de laatste dagen, en zal het jaar 4000 nooit bereikt worden.

Wil je meer weten over de Jonge Dagen? Lees hier de inleiding van ‘Begin van het Einde – De Geschiedenis van de Komende Apocalyps’

Omen logo

Economie

Het is een vroege ochtend als de dauw nog laag over de vlaktes waard, terwijl zij rijp af zet aan het zomerrogge, en Geert angstvallig om zich heen kijkt. Ruik je vanuit de bakkerij de geur van vers brood? Komt het stilstaande bier van gisteren avond je bij de taverne al tegemoet? Terwijl je langs de nog lege stalletjes van de ambachtslieden loopt, hoor je hoe in de verte een smid aan zijn dag begonnen is… Of wellicht is dat Geert?

Ambachten
Net als bijna ieder middeleeuws dorp is Esperanza opgebouwd langs de lijnen van ambachten en beroepen, je bent wat je doet en doet wat je bent. Of dat nu huurling, soldaat, sjamaan of boer is, ieder kent zijn plek en voegt vanuit zijn mogelijkheden waarde toe.

Handel en Geld
Maar die waarde uit zich doorgaans niet in geld, in deze wereld handel je in gunsten en diensten. Doe jij wat voor mij dan doe ik wat voor jou. Uiteraard wisseld daarbij ook wel eens een muntstuk van hand, maar geld is doorgaans voorbehouden voor die momenten dat je geen gunsten kan mee nemen. Handelaren, Reizigers en aan de andere kant van de ethische lijn belastinginspecteurs en prostituees zullen doorgaans afrekenen in klinkende munt. Maar de locale boer, bakker en gifmenger zullen eerder een dienst terug verwachten… En van goudstukken kunnen ze absoluut niet wisselen!
Geldstukken komen in allerlei soorten en maten. Maar over de jaren is toch een soort vaste waarde ontstaan. Je kan er dus vanuit gaan, dat het ene goudstuk even veel waard is als het andere, dat ze allebei vijf zilverstukken waard zijn, en dat die op hun beurt dan weer vijf koperstukken waard zijn. Tenzij je natuurlijk de handelaar kan overtuigen dat jouw goud meer waard is dan het zijne…

Waarde van goederen en diensten
Het is echter in het spel van ruilen van diensten goed om een indicatie te hebben van wat iets waard is. Onderstaande tabellen geeft een inzicht van gangbare prijzen langs De wegen van het keizerrijk. Maar hou er rekening mee dat prijzen altijd situatie gevoelig zijn, genees drankjes zouden zomaar eens duurder kunnen worden als je dorp net is platgebrand.

WatPrijs
Leren Harnas4 zilver
Metalen Harnas2 goud
Klein genezend drankje (1 hp)2 koper
Groot genezend drankje (3hp)2 zilver
Meesterwerk wapens3 zilver tot 2 goud
Grote messen, dolken, goedkope wapens1 zilver
Een halve week aan brood1 koper
Een maaltijd vlees1 koper
Een nacht in een goede herberg2 koper
Werkpaard2 goud
Strijdpaard6 goud
Koe9 zilver
Schaap1 zilver
Kip3 koper
Trommel6 zilver
Fluit2 zilver
Luit11 zilver
Alchemieset20 goud
Schrijfgerei2 goud
Houtbewerkingsgereedschap1 zilver

BeroepDagloonWeekloon
Boer1 koper7 koper
Ambachtsman3 koper4 zilver
Alchemist, klerk, lezend beroep1 zilver1 goud
Magiër1 zilver1 goud

Beroep

Dagloon
(in oorlog)
Weekloon
(in vrede)
Huurling2 koper2 koper
Soldij voor niet-adelijke soldaten1 koper1 koper
Soldij voor lage officieren:
niet adelijk, of adelijk in opleiding
3 koper3 koper
Soldij voor hoge officieren:
opgeleide adelen
winstdeel
uit plunder
winstdeel
uit plunder
Omen logo

Geruchten

Waar je ook komt, de wereld zit vol van wilde verhalen. In een herberg vertelt een bard over de legers waar hij ooit mee reisde, angstige reizigers schuilen in huizen en praten met trillende stem over de gevaren die ze tegenkwamen, en dappere avonturiers scheppen op over de schatten die ze zullen vinden op hun bestemming. Wat er van waar is, dat is moeilijk te zeggen. Maar sommige verhalen zijn hardnekkig, en blijven hangen. De afgelopen maanden, de vroege herfst van 3988*, zijn de volgende verhalen bij iedereen wel bekend, al zullen de meeste bards dit inmiddels oud nieuws vinden, en nieuwere verhalen te vertellen hebben.

Het politieke spel
Na de onrustige tijd van de Hoogelfen die met hun legers het Keizerrijk doorkliefden, lijkt er weer enige mate van rust teruggekeerd op het politieke spelbord. Niet anders dan anders broed de Keizerin op haar plannen om het Rijk weer te verenigen, en trekken de Vrije Hertogdommen zich daar vrij weinig van aan. De Heuveldwergen verlengen hun handelsroutes, al zijn hun producten duurder geworden naar een virus in Oakville Forest dat tot de dood van veel vee heeft geleid. De Bergdwergen graven dieper en dieper hun bergen in, en praten met maar weinig inwoners van de open lucht. De Elfen zijn druk bezig met de wederopbouw van hun rijk, al zijn verhalen daarover zéér schaars. Vooral wilde verhalen over de Grey Tower, onderdeel van hun rijk, gaan de ronde, en er wordt zelfs gezegd dat deze zou zijn omgevallen.
Maar misschien is het meest opvallend gerucht toch een vrij jonge, die nog maar net de rondes gaat, en zelfs voor de meest oplettende oren nog wat vaag is. Er wordt gesproken van een invasie van Keizerlijke troepen in het Vrije Hertogdom Amsdan. Maar specifieker wordt er gezegd dat die Keizerlijke troepen niet de standaard soldaten zijn… Er gaan geruchten over legers van ondode, of legers van kinderen. Toch trekken de meeste dit in twijfel. De Keizerin is een hard vrouw, maar zó iets zou ze toch niet doen?!

De gevaren van de natuur
Over wezens in de bossen en bergen gaan altijd geruchten, maar sommige zijn hardnekkiger dan anderen.
Men spreekt van een gigantisch en donker wezen dat zich verschuilt in het noorden van de Hazed Mountains, en dat vooral in de schemering de reizigers het leven zuur maakt. De bewoners van de omgeving sluiten ramen en deuren zodra de zon de horizon raakt, en openen deze pas laat de volgende dag weer. De geruchten zeggen dat het een schaduw is die de nacht onveilig maakt, en dat de akelige lach van het wezen alleen al je bloed doet stollen.
Ook gaat er een trein aan geruchten over een Ettin, die door de Weylin Woods zou rondlopen. Inmiddels is hij al weken niet gezien, en niemand kan het eens worden over waar hij het laatst gezien is. Maar er zijn nergens anders signaleringen, dus misschien loopt het monster nog wel rond in de bossen.
En tussen al die monsters is ook het vee niet veilig. Ratten en plagen verstoren de rust, en het vee sterft met bosjes, met name in de gebieden rondom Oakville Forest. Maar recentelijk fluistert men ook over een nieuwe rattenplaag in de Weylin Woods…

Dealtjes sluiten in het Pantheon
De geschiedenis heeft wel geleerd dat er altijd geruchten over de Goden gaan, al blijkt er achteraf telkens weinig van waar. Toch zijn sommige geruchten hardnekkig, tot jaren aan speculatie toe…
Zo gaat er op het moment de ronde dat Shivaun en Kalithe samen overleggen, omdat Shivaun een ondode arm wil, om zijn verloren ledemaat te vervangen. Of het nu waar is of niet, hele schares van Shivaun-volgelingen met verloren ledenmaten zijn op bezoek geweest bij de verstopte tempels van Kalithe, om dezelfde deal te sluiten.
Ondertussen groeit de kracht van het Kind, maar ook de weerstand tegen deze nieuweling in het Pantheon. Bijna in ieder geloof is er wel een priester die zich uitspreekt tégen het Kind, al zijn er ook genoeg die vóór het Kind spreken en hopen dat het snel een volwaardig deelnemer aan het Pantheon zal zijn, voor zover het dat niet al is. De volgelingen van het Kind lijken zich nergens iets van aan te trekken, en door te gaan met hun dagelijkse bezigheden.
En dan is er natuurlijk nog het verschrikkelijke gerucht van de val van één van de heiligste plekken die de wereld kent, namelijk een grote tempel in de boossen in het Oosten, waar alle goden aanbeden konden worden. Weinig stervelingen geloven deze geruchten, aangezien de val van zo’n grote, belangrijke tempel toch duidelijker gevoeld zou worden in het Pantheon. Toch was de tempel altijd al een plek waar weinig personen kwamen, dus er zijn niet genoeg reizigers om zekerheid te bieden. Hoe dan ook wordt dit gerucht vaak gevolgd door het geruststellende bericht dat alle heilige relieken bewaard zijn gebleven, en elders weer op zullen duiken.

Zo gaan de meest verspreide verhalen in de vroege herfst van 3988*, al komt het meeste van dit nieuws nog uit het voorjaar. De bards vertellen vele nieuwe verhalen… Dus zoek ze op, in dorpen, op wegen, in taveernes en onder de sterrenhemel: Zij zullen je vertellen wat écht nieuws is deze dagen!

*IC jaartal 3988 is OC jaartal 2019.

De geruchten uit de lente van 3988 vind je hier.