Rystill – Godin van Natuur, Jacht en Balans

Rystill is de godin van natuur. Ondanks haar afkeer van beschaving word zij vaak afgebeeld als een statige vrouw in prachtige kleren vervaardigd uit de materialen van haar domein. In de zomer  is zij groei, warmte, voedsel. Onder haar bewind bloeit het land op en laat de natuur haar weelde zien. Tot de herfst voor mensen, planten en dieren het moment van oogsten inluidt en het huilen van haar jagende beastmen gehoord kan worden in elk bos en over elke heuvel.

Haar giften komen en gaan net zo snel als de zomeravond verandert in een storm. Menig verhaal bestaat over Rystill die door het land ging, en waar zij ging heroverde de natuur het land, met tand, storm en wortel. Zij die leven volgens haar wegen en jagen onder de bescherming van haar rokken. Ze weten één regel boven al: Je plaats in haar domein zal elke dag bejaagd worden, Haar zegening geeft kracht zolang je deze zelf kunt veroveren.

De volgelingen van Rystill leven aan de rand van beschavingen en vertellen al die het wil horen dat je alleen maar leeft als je jaagt en de testen van Rystill kan doorstaan. Rystill word veelal aangehangen door zij die in de bossen leven, de akkers bewerken en zij die de zeeën bevaren. Voor al wat bejaagd word moet nieuw leven geplant of gebaard worden. De grootste zonde is om alleen te jagen of alleen leven te geven: Alles moet in balans gegeven en genomen worden. Rystill’s volgelingen streven om in harmonie met natuur te leven. De volgelingen van Rystill dragen natuurlijke kleuren, het groen bladeren en het bruin van de aarde.

Het symbool van Rystill is een boom aan de waterkant.

Rystill

Aan de voet van de berken van het bos ligt de oude jager, zijn laatste adem uitgeblazen, zijn laatste prooi stervende aan zijn voeten.
“Vader, Nee blijf bij me!”
“Hij ging zoals hij leefde, in haar aangezicht, altijd op jacht.”
“Wat heb ik eraan?! Zij is mijn vader niet! Ik wil hem terug!”
“De natuur geeft en neemt. Het is tijd dat jouw vader zijn plek tussen de wortels neemt.”
“Maar waarom zo, en zo vroeg, niemand zal hem herinneren! Mijn zusje en broer zullen het niet snappen, hoe moeten zij verder zonder hun vader?”
“Kijk om je heen, de spirits van het bos zijn hier om zijn devotie te belonen. Deze plek zal van hem zijn en een eik waardig aan deze man zal zijn plek in nemen. Hoor in de diepte van het bos haar gekozen volk huilen om zijn jacht’s einde.”
Gesprek bij het heen gaan van David Eskes, dorp’s jager en vader van 3.