Teaser Omen XXVIII – Wijsheid

Soms handelden ze alsof de geest zich verstopte in de verste uithoeken, om niet te hoeven zien wat het lichaam deed. Niet dat hij het ze kwalijk nam: Met alles wat hier gebeurde, was er soms maar weinig tijd om na te denken, en alleen tijd om te handelen. Verrassingen brachten herhaaldelijk paniek, en in paniek vergaten de stervelingen iedere wijsheid die ze ooit bezitten, en handelden ze op gevoel. Het was niet zijn manier, maar hij had al lang geleerd dat het dorp nog veel tijd nodig had voor het Wijsheid zou snappen.

(meer…)

Lees meer

Omen logo

Teaser Omen XXVIII – Ariana

“Niemand kan ons nog bevrijden,” fluisterde ze zo stilletjes mogelijk tegen de jongen naast haar, “niemand behalve wijzelf.” Hij leek amper te reageren op haar woorden. Zijn doffe ogen staarden haar aan, en schudde pas na een paar tellen zijn hoofd. “Wij zelf ook niet,” fluisterde hij, angstwekkend luid in de doodstille ruimte.

(meer…)

Lees meer

Omen logo
Omen logo

Teaser Omen XXVIII – Oog-Spin-in-Storm-Web

De dag was grijs, en dat was precies de juiste kleur. Het water weerspiegelde de donkere wolken, de lichte mist rondom het meer maakte alle kleuren van het omliggende bos dof, en het oranje van de zonsopgang was al lang weer weggevlucht. Geluiden vielen weg in de mist, en het wateroppervlakte was spiegelglad, een kalme, grijze massa. En op dat doffe vlak zag hij alles wat hij vreesde voor zich, in de helderste kleuren. Een voorstelling zo indrukwekkend, dat het bijna uitnodigend was om in te verdwalen, om te zwelgen in de rampen die zich afspeelden, en niet meer terug te keren naar de grijze, doodstille dag. Maar dat verlies was een droom voor de toekomst, en vandaag wist hij zichzelf wederom terug te vinden in het grijs.

(meer…)

Lees meer

Omen logo
Omen logo

Teaser Omen XXVII – Dag, Nacht

Hierbij de derde teaser voor de volgende Omen, van 7 t/m 9 juni. Nog maar één week, dus: Schrijf je snel in!

Het verhaal van Bargen, deel 2 van de 3.


Bargen stapt de weg op, een kreun van pijn onderdrukkend als zijn moeie voeten het grind raken.

De zon heeft net de horizon geraakt, de nacht zal snel vallen. De omweg die hij genomen heeft, heeft hem weken gekost. Van de brug, terug langs Torquil, naar de voet van de Hazed Mountains waar hij voor geen goud dieper in wil trekken. Langs de bergen naar het Noorden, ver Torquil voorbij, tot hij de weg langs de Ethlinn nu eindelijk bereikt heeft, zonder de oorlog aan de grens tegen te komen.

(meer…)

Lees meer

Omen logo

Teaser Omen XXVII – Noord, Zuid

Hierbij de tweede teaser voor de volgende Omen, van 7 t/m 9 juni. Nog maar een paar weken, dus: Schrijf je snel in!

Het verhaal van Bargen, deel 1 van de 3.


Bargen is al jaren op reis.

In zijn ouderlijk huis is hij niet meer welkom, en een paar iets té spannende avonturen leerden hem om Vrij Hertogdom Esgard ook maar te vermijden. Irritant, want veel van de belangrijke wegen lopen door Esgard. Extra vervelend, want hij kwam terecht in Amsdan, terwijl hij in Vaelvilla wilde zijn. Precies de verkeerde kant, dus. Inmiddels, bijna drie seizoenen, een angstaanjagende zeereis, een hoop koude nachten en een vernederend bezoek aan de barbier verder, staat hij op de grote brug over de Ethlinn vlakbij Torquil. Hij staat, kijkt naar de stroom vluchtelingen die richting Torquil trekken, en vloekt tegen alle Goden voor hun afkeer tegen hem.

(meer…)

Lees meer

Omen logo
Omen logo

Teaser Omen XXVI – Rijkdom

Hier de laatste teaser voor de volgende Omen, van 5 tot en met 7 oktober. Schrijf je snel in!

‘Papa papa papa papa! Kom snel! Je raad nóóit wat ik nu gevonden heb!’

Leunend op zijn hooivork probeert de boer rechtop te gaan staan. Een pijnlijk proces, na uren voorovergebogen te hebben gestaan. Zijn lijf heeft het moeilijk, maar hoe gek is dat, op zijn leeftijd? Al bijna dertig zomers, en nog steeds kunnen zijn zoons de taak niet overnemen. Toen hij hun leeftijd had, draaide hij de boerderij al bijna alleen. ‘Wat is het, jong? Jij was de varkensstallen toch aan het mesten?’

‘Ja! Klopt! En toen vond ik dus –’

‘Het kan me niet schelen wat je vond. Is het klaar?’

Zijn jongste zoon kijkt een moment oprecht beteuterd, en schudt dan zijn hoofd. ‘Nee… Bijna. Maar pap, ik denk dat we rijk zijn!’

‘Rijk? Ach jong, kijk om je heen! De hele boerderij is van ons en van niemand anders! Is dat niet rijkdom genoeg?’

‘Pa-ap! Kom nou gewoon kijken!’

Hoofdschuddend zet hij de hooivork weg, en volgt zijn zoon. Tot zijn verbazing niet naar de varkensstal, maar het woonhuis in. Zijn vrouw zit aan de tafel, met iets kleins in haar handen. Ze huilt, maar als ze opkijkt ziet hij dat het van blijdschap is.

‘Lieverd,’ snikt ze, ‘ik kan het niet geloven. We zijn vrij. We hoeven nóóit meer te werken. Het is het mooiste wat ik ooit gezien heb!’

Dan opent ze haar handen. Voor een kort moment ziet hij de glimmering van goud, en dan opent zijn derde oog zich. Een donkere ruimte, koud en klam, met een lage tafel in het midden, en daarnaast een enorme zuil. Op de tafel ligt een mensvorm, maar er is geen teken van leven. De smaak van dood kruipt in zijn mond, en onwillekeurig zet hij een stap terug.

Zijn hak tikt tegen een drempel, en plots valt hij. Van schrik sluit het derde oog, en ziet hij zijn vrouw weer, de schrik in haar ogen onmiskenbaar. Ze staat al voor hij zelf de grond heeft geraakt.

‘Schat! Gaat het?’

Hij gromt, komt overeind. ‘We zijn niet rijk. We zijn vervloekt. Wat het ook is, ik wil er van af.’

 

Lees meer

Omen logo

Teaser Omen XXVI – Het Licht

Hier de tweede teaser voor de volgende Omen, van 5 tot en met 7 oktober. Schrijf je snel in!

Hij noemde zichzelf vaak dienaar van het Licht, maar hij kwam van een donkere plek. Het Licht was lange tijd vergeten, verloren geraakt, verstopt en opgesloten. Maar het Licht begint te ontwaken, de Zon nadert de horizon. En als een vogel die niet kan wachten, was hij uit zijn donkere plek tevoorschijn gekomen, om het lied van zijn meester te fluiten.

Deze nieuwe plek kende hij amper, maar wat hij hoorde beviel hem. Een keizerlijk rijk dat een belegering had weten af te slaan en de grenzen wist te verleggen. Een kind-god, op talloze plaatsen ritueel omarmt en verheven tot het pantheon. Een ver land waar ver uit elkaar gegroeide soortgenoten vechten om eigendom van een stad, een tuin, een boom. Deze plek begrijpt verandering, deinst er niet voor terug. Keuzes worden gemaakt, verdedigd of verraden. Geschiedenis verdwijnt en verschijnt zonder dat iemand het merkt.

De Zon zal weer opkomen, dat wist de dienaar zeker. Het heilige licht zal weer schijnen en alles wat het raakt zal weten waar het toe behoort. Het zal niet lang meer duren, weet de dienaar, en dan zal hij weer aan Zijn voeten knielen. Dit keer voor eeuwig.

Lees meer